Wstęp

Piramidy od zawsze fascynowały zarówno badaczy jak i zwykłych ludzi. Na świecie jest ich całe mnóstwo, i nie jedna starożytna kultura mogła pochwalić się odpowiednimi umiejętnościami konstrukcyjnymi, aby je postawić. Do takich najbardziej mistycznych budowli świata należą piramidy starożytnych Majów, rozsiane po całym terenie Ameryki Środkowej; ogromna chińska Biała Piramida, do której rząd nie dopuszcza nikogo; słynne piramidy egipskie, które nadal budzą wiele emocji wśród naukowców. Niezwykłe piramidy znajdują się także na terenie dzisiejszego Iraku, są to tzw. zikkuraty, czyli świątynie w kształcie schodkowych piramid. Również Sudan w Dolinie Nilu ma, co prawda znacznie mniejsze od tych w Egipcie, ale nie mniej ciekawe. Europa także może poszczycić się kilkoma piramidami; najbardziej znane są te włoskie, odkryte pod Mediolanem w Montevecchia. Znajdują się tam trzy budowle, z czego najwyższa liczy 150 metrów, a na Wyspach Kanaryjskich, w mieście Guimar na Teneryfie, zostały odkryte sześciostopniowe, 12 metrowe piramidy. Jednak nie tylko piramidy są enigmatyczne  i pełne niewyjaśnionych zagadek. Do najbardziej niezwykłych konstrukcji świata należą też potężne posągi na Wyspie Wielkanocnej ( Chile), nad którymi trwają badania już od wielu lat oraz bardziej rodzimy Sonehenge na południu Wielkiej Brytanii. Mało kto jednak wie, że  w Indonezji znajduje się budowla, która również jest obiektem zainteresowania naukowców, sięgająca bardzo odległych czasów, i zrobiona z niezwykłych, jak na tamten czas materiałów.

Gunung Padang –charakterystyka ogólna

Gunung Padang, według badaczy jest najstarszą, największą i jednocześnie najbardziej tajemniczą budowlą na terenie Azji Południowo-Wschodniej. Znajduje się na Jawie, piątej co do wielkości wyspie Indonezji. Miejscowi nazywają ją ‘ Górą Oświecenia’, jest to ich miejsce święte służące jako idealny punkt do obserwacji nieba oraz do medytacji.

Po raz pierwszy o  ‘wzgórzu’ Europejczycy dowiedzieli się w 1914 roku. Przybyli do Indonezji Holendrzy, którzy uciekli przed I wojną światową usłyszeli od rdzennej ludności, że jest to święte miejsce stworzone przez mitycznego króla Silawangi. Koloniści uznali to za wystarczające wyjaśnienie i nie interesowali się tym miejscem zbyt szczególnie. Góra jak góra – stała i tyle. Kiedy  jednak sytuacja na świecie ustabilizowała się, po wyniszczających wojnach, wzniesieniem zainteresowali się badacze. W 1949 roku temat powrócił na wokandę, ale po to tylko, aby z braku odpowiednich środków i wystarczającego zapału, znów zostać porzuconym na następne 30 lat.  Dopiero w 1979 roku na szczyt weszli naukowcy: geografowie i geolodzy. Od tej chwili teren ten dołączony został do najbardziej niesamowitych i niezgłębionych miejsc na świecie. Zagadka goniła zagadkę a naukowcy byli coraz bardziej zdziwieni. Jak zawsze w takich przypadkach tworzyły się  przeróżne teorie, a niektóre z nich zaczęły zahaczać nawet o przybyszów z kosmosu i UFO.  Z każdym dniem poświęconym badaniom wyłaniała się nowa, często zupełnie niezrozumiała rzecz.  Sam Graham Hancock w swojej książce ‘ Magowie bogów’ – poświecił Górze Oświecenia trochę miejsca, sugerując, że jest ona dowodem na istnienie zupełnie nieznanej nam ‘pracywilizacji.’

Gunung Padang – historia piramidy

Po wejściu na wierzchołek góry badacze znaleźli setki brył z kamienia, które miały bardzo regularne kształty. Co więcej, bloki te były rozstawione w określonym porządku. W tym momencie pojawiły się pierwsze pytania. Nie wiadomo było kto je wykonał, czemu miały służyć, ani jak wniesiono je na wysokość prawie 900 m n.p.m.. Te pytania były jednak całkiem zwyczajne, jak chodzi o odkrycia nieznanych budowli. Odkrywcy prawie każdej piramidy na świecie musieli stawić im czoła. Pytania stawały się jednak coraz bardziej skomplikowane w momencie, gdy naukowcy rozpoczęli prace na szeroką skalę. Okazało się, że budowla składa się z pięciu tarasów, każdy kolejny był wyższy od poprzedniego. Czterysta schodów prowadziło na szczyt, na którym odkryto fragmenty megalitycznych budowli. Badania określiły jej powstanie na około 1500- 500 rok p.n.e. Wkrótce wyszło na jaw, że góra to nie jest typowa góra, tylko sztuczny twór, wykonany rękami człowieka i ma w sumie 200 metrów wysokości. Został on zbudowany z bloków skały wulkanicznej, które połączone były zaprawą. Dalsze prace ze skanerem wykazały, że w środku góry, na głębokości 25 m, znajduje się niewielka komora. Jedna z teorii mówi, ze mogło to być miejsce, w którym chowali się mieszkańcy przed siłami żywiołów takich jak trzęsienia ziemi czy wybuchy wulkanów, które są niezwykle częste na Jawie. Inna uważa, że  to tutaj znajdowały się grobowce, podobnie jak w Egipcie. Mało tego, na oczyszczonych ścianach budowli znaleziono tajemnicze napisy.

Aby określić wiek piramidy wykonano kilka odwiertów. Wtedy okazało się, że jest to budowla o wiele bardziej, niż przypuszczano,  skomplikowanej strukturze. Była wielopoziomowa, a każda próbka z kolejnego poziomu okazywała się być coraz starsza. Rozstrzał był od 3000 lat, w przypadku próbek z samej góry, do aż 22 000 lat przy próbce pobranej z 30 metrów głębokości. To pozwoliło uznać, ze ta jawajska piramida powstawała na przestrzeni wielu tysięcy lat. Wynikało z tego, że każda kolejna nadbudowa opierała się na wcześniejszej, liczącej setki czy tysiące lat. Jest to zdecydowanie najdłużej budowana piramida na świecie, ze wszystkich nam znanych.  Kolejnymi pytaniami, które nasuwają się naukowcom, jest faktyczny wiek budowli, oraz to, kto, kiedy i po co rozpoczął jej budowę. Jedno jest pewne, że ten gigantyczny kompleks był wznoszony przez wiele pokoleń. Z czasem badacze odkryli, że mityczny król Silawangi, o którym wspominali mieszkańcy, istniał naprawdę około 1500 lat p.n.e., i mógł prowadzić jej budowę.

Następnym odkryciem, które nie lada zdziwiło naukowców, był fakt, ze w zaprawie łączącej bryły piramidy znaleziono krzem i rudę żelaza. Było to o tyle niezwykłe, że nie sposób pracować w metalurgii bez wykorzystania energii elektrycznej. A mówimy tu o starożytności. Cuda? Kosmici? Teorie mnożyły się jak grzyby po deszczu, ale wiele z nich było zupełnie oderwanych od rzeczywistości. Dopiero w 2015 roku znaleziono dziwne metalowe urządzenie. Według naukowców jest wykonane ze złota oraz miedzi i przypomina kondensator elektryczny. Leżał w warstwie datowanej na wiek około 12 000 lat, z czego można wnioskować, że człowiek już w starożytności opanował energię elektryczną.

Mało tego, w piramidzie odkryto również nietypowy artefakt. Badania potwierdziły, że został stworzony ręką człowieka. Niezwykły projekt i znaczny ciężar świadczą o tym, że powstał w konkretnym celu, jednak jego funkcja pozostaje do dzisiaj nieznana. Brak śladów otarcia i oznak zużycia świadczyć mogą o tym, że był traktowany ze specjalną troską i szczególną ostrożnością.

Podsumowanie

Odkrycia dokonywane w tej piramidzie zadziwiają i przedstawiają zupełnie inne spojrzenie na dzieje ludzkości. Oczywiście pomijając kosmiczne teorie, można uznać, że nasza cywilizacja jest odgałęzieniem znacznie starszej, nieznanej cywilizacji, która około 13 000 lat p.n.e upadła na przykład w wyniku serii katastrof naturalnych. Taką teorię wyznaje brytyjski pisarz i znany badacz prehistorii Graham Hancock. Wierzy on w to, że w ziemię uderzyła kometa powodując znaczne ochłodzenie klimatu wywołując zimę.

Badania nad tą piramidą są nadal prowadzone ale ciągle pozostaje więcej pytań niż odpowiedzi. Czy kiedykolwiek dojdziemy do prawdy? Czy dane nam będzie poznać najgłębsze tajniki naszej historii? Tego nie wiadomo. Wiadomo tylko, że Góra Światła jest w zasięgu naszych możliwości, i że ci, co wybierają się do Indonezjimogą pojechać do Jl. Alternatif Cibubur, Karyamukti, Campaka, Kabupaten Cianjur, Jawa Barat na Jawie i osobiście zobaczyć to cudo ludzkich rąk.

O autorze:

Bastian

Information technology architect, loving expeditions in the wilderness of Indonesia.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Dodaj komentarz:

*