Atrakcje Indonezji

Jawa – atrakcje, wycieczki

ZOBACZ WSZYSTKIE
Powiązane wycieczki

Indonezja w pigułce

1
Yogyakarta

Yogyakarta

Yogyakarta – (również Jogja lub Dżogdżakarta) miasto leżące u podnóży wulkanu Merapi, w środkowej części Jawy. Stolica Specjalnego Regionu Yogyakarta i dawna stolica Indonezji podczas Indonezyjskiej Rewolucji Narodowej w latach 1945–1949. Pałac Gedung Agung (jeden z obecnych pałaców prezydenckich) funkcjonował wówczas jako główna siedziba prezydenta. Jedna z dzielnic Yogyakarty – Kotagede – była stolicą sułtanatu Mataram w latach 1575–1640. Miasto zostało nazwane od indyjskiego miasta Ayodhya z sanskryckiego eposu Ramajana. Yogya oznacza „odpowiedni, pasujący, właściwy”, a karta „prosperujący, kwitnący” (tj. „Miasto, które jest odpowiednie, aby prosperować”). Yogyakarta znana jest jako ośrodek edukacji (ind. Kota Pelajar), kultury i klasycznych jawajskich sztuk pięknych, takich jak batik, teatr marionetkowy wayang kulit oraz baletu, teatru, muzyki i poezji. Yogyakarta skrywa w sobie niezwykle ciekawe miejsca.

1
Keraton Yogyakarty / Pałac Sułtana

Keraton Yogyakarty / Pałac Sułtański

Keraton Yogyakarty / Pałac Sułtański – (formalnie znany jako Keraton Ngayogyakarta Hadiningrat) jest zespołem pałacowym zlokalizowanym w mieście Yogyakarta. Pałac został zbudowany przez księcia Mangkubumi w latach 1755–1756, zgodnie z filozofią jawajską i jej mistycyzmem. Przestrzenny układ pałacu, w tym pierwotny plan miasta Yogyakarta, jego architektura, kierunek zabudowy i obiekty, są zgodne z mitologicznymi wartościami i systemem wierzeń jawajskich. Pałac jest główną siedzibą sułtana Yogyakarty i jego rodziny. Służy jako centrum kulturalne dla mieszkańców Jawy i mieści się w nim muzeum, w którym zgromadzone są artefakty sułtanatu.

1
Pałac Wodny Taman Sari

Pałac Wodny Taman Sari

Pałac Wodny Taman Sari – wzniesiony w latach 1758–1765 kompleks ogrodowy, położony na południowy zachód od Keratonu, który kiedyś służył jako wspaniały pałacowy park uciech, pełen zbiorników kąpielowych i kanałów wodnych, strefa medytacji, odpoczynku lub kryjówka dla sułtana i jego otoczenia. Nazwa Taman Sari wywodzi się z jawajskich słów taman „ogród, park” i sari „piękny” albo „kwiaty”. Mówi się, że sułtan zawdzięcza projekt pałacu portugalskiemu architektowi-rozbitkowi, którego kazał stracić, aby zatrzymać w tajemnicy ukryte komnaty uciech. Kompleks ucierpiał podczas wojny jawajskiej prowadzonej przeciwko kolonizatorom, a trzęsienie ziemi w 1865 roku zrujnowało go niemal całkowicie. Choć wiele z tego, co zostało do dziś, jest ruiną, zbiorniki kąpielowe zostały odrestaurowane, a tunele i podziemny meczet nadal budzą podziw. Od 1995 roku obiekt jest na wstępnej liście światowego dziedzictwa UNESCO.

1
Ulica Malioboro

Ulica Malioboro

Co zobaczyć na Jawie? Z pewnością ulicę Malioboro, która jest główną ulicą handlową w Yogyakarcie. Nazwa odnosi się również ogólnie do okolic ulicy, leżącej na osi północ-południe między Keratonem a wulkanem Merapi. Położenie w układzie linii prostej w orientacji północ-południe między pałacem a wulkanem ma głębokie znaczenie i wywodzi się z jawajskiej filozofii. Ulica jest centrum największej turystycznej części Yogyakarty, otoczonej wieloma hotelami, restauracjami i sklepami. Wieczorem, wzdłuż ulicy, otwierają się liczne restauracje na świeżym powietrzu, zwane lesehan. To ulica artystów, malarzy, ulicznych muzyków i innych twórców kultury, którzy prezentują tutaj swoje kreacje. Mniej odkryte przez turystów, ale dobrze znane lokalnej społeczności boczne uliczki, ścieżki i zaułki, które prowadzą do Malioboro, są tak samo ważne i intrygujące, jak sama ulica.

1
Bazar Beringharjo

Bazar Beringharjo

Yogyakarta

Bazar Beringharjo (ind. Pasar Beringharjo) – najsłynniejszy i największy tradycyjny bazar w Yogyakarcie, położony 800 metrów na północ od Keratonu, przy ulicy Malioboro. Główny budynek został wybudowany w 1925 roku, w miejscu niegdyś zarośniętym przez olbrzymie drzewa banianowe. W indonezyjskim beringin oznacza „banian” i stąd wywodzi się jego nazwa. Bazar jest tętniącym życiem i fascynującym miejscem chętnie odwiedzanym przez turystów. Na parterze i froncie bazaru znajdują się stoiska z szeroką gamą batikowych tkanin i ubrań, od niedrogich stemplowanych batików (cap batik), po bogato zdobione ręcznie malowane dzieła sztuki. Bardziej interesująca jest stara część na tyłach bazaru, zatłoczona warungami – straganami z gotowymi posiłkami i stoiskami, sprzedającymi najróżniejsze owoce i warzywa, oddającymi klimat indonezyjskiego tradycyjnego targu. Na pierwszym piętrze znajdują się stragany z przebogatym wyborem indonezyjskich przypraw (rempah rempah). Trzecie piętro niemal wyłożone jest wszelkiego rodzaju antykami, od starych mebli, dekoracyjnych dodatków, po różne drobiazgi z długą historią, niektóre znaleziska mogą być bardzo cenne. Warto odwiedzić to miejsce wcześnie rano, ażeby poczuć atmosferę prawdziwego, kipiącego życiem targu.

1
Kota Gede

Kota Gede

Kota Gede – obecnie ekskluzywna podmiejska dzielnica Yogyakarty, która od lat trzydziestych zeszłego wieku jest głównym ośrodkiem lokalnych wyrobów ze srebra. Jej nazwa w języku jawajskim oznacza „wielkie miasto”. Niegdyś była pierwszą stolicą królestwa Mataram, założonego przez Panembahana Senopati w 1582 roku. Senopati pochowany jest na małym cmentarzu starego meczetu, znajdującego się na południe od centralnego rynku miasta. Można odwiedzać jego grobowiec, ale należy pamiętać, aby mieć odpowiedni strój podczas wizyty.

1
Swiątynia Borobudur

Świątynia Borobudur

Świątynia Borobudur – największa na świecie buddyjska świątynia zlokalizowana w Magelangu, w centralnej Jawie. Jej pochodzenie datowane jest na IX wiek, ale została porzucona po upadku królestw hinduskich w XIV wieku. Świątynia pozostała nieodkryta przez wieki, pokryta ziemią, popiołami wulkanicznymi i porośnięta gęstwiną dżungli. Sir Thomas Stamford Raffles, brytyjski władca Jawy, usłyszawszy od tubylców o wielkim pomniku, znajdującym się głęboko w dżungli, wysłał H.C. Corneliusa, holenderskiego inżyniera, ażeby zbadał teren. Świątynia została odkryta po wiekach, w 1814 roku. Cały kompleks został w pełni odgrzebany z ziemi dopiero w 1835 roku. Pięknie położony pomiędzy rozległymi polami ryżowymi, zielonymi wzgórzami i aktywnym wulkanem zabytek jest jednym z cudów Azji Południowo-Wschodniej, wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Świątynia przetrwała erupcje wulkanu Merapi, ataki terrorystyczne i miliony turystów odwiedzających jej wnętrza, pozostając nadal tak enigmatyczna i piękna, jak musiała być 1200 lat temu. Borobudur zbudowany jest z dwóch milionów bloków kamiennych w formie masywnej symetrycznej stupy o kwadratowej podstawie 118 metrów na 118 metrów. Sześć kwadratowych platform zwieńczonych jest trzema okrągłymi, ze schodami z czterech stron świata, prowadzącymi przez misternie rzeźbione bramy na szczyt. Bryła świątyni jest tylko szarym kamieniem, ale uważa się, że w odległej przeszłości pokryta była kolorem, aby łapać światło słoneczne.

1
Wioska Candirejo

Wioska Candirejo

Wioska Candirejo – położona w rejonie Borobudur, około 5 kilometrów od słynnych świątyń. Miejsce to jest opisywane jako symbol autentycznej kultury jawajskiej. Jest to zapewne jedno z ciekawszych miejsca na Jawie. Odwiedzający, którzy chcą doświadczyć tradycyjnego stylu życia Jawy, będą zadowoleni. Mieszkańcy pozostają wierni czystości i harmonii jawajskiej filozofii życia. I rzeczywiście, miejsce jest znane z tego, w jaki sposób utrzymało autentyczność starodawnych tradycji i rdzennych zwyczajów. Głównym środkiem transportu mieszkańców są konne zaprzęgi zwane dokar. Odwiedzający mogą wziąć udział w różnych atrakcjach i zajęciach kulturalnych, zobaczyć jak przyrządza się krupuk (prażynki z manioku) lub spróbować gry na gamelanie (grupie tradycyjnych instrumentów muzycznych). Wulkaniczne gleby w tym regionie są bardzo żyzne, a nazwa Candirejo pochodzi od starojawajskich słów candi „kamień, skała” oraz rejo „urodzajny”. Warunki naturalne i ciepły wilgotny klimat są idealne do uprawy ryżu. Bujne, soczysto zielone tarasowe pola ryżowe są również atrakcją dla turystów. Odwiedzających zaciekawią plantacje egzotycznych owoców i warzyw oraz zbiory i suszenie chili. Można również nauczyć się wspinać na palmy kokosowe, aby móc delektować się miąższem młodego kokosa. Nie zastanawiaj się co zobaczyć na Jawie. Wioska Candirejo to bardzo ciekawe miejsce, które warto zobaczyć przynajmniej raz w życiu.

1
Świątynia Prambanan

Świątynia Prambanan

Świątynia Prambanan – ogromny kompleks, który został wzniesiony w połowie IX wieku (około 50 lat później niż świątynia Borobudur), ale niewiele wiadomo o jego wczesnej historii. Uważa się, że został zbudowany przez Rakai Pikatan, aby upamiętnić powrót hinduskiej dynastii do całkowitego władania na Jawie. Prambanan był w ruinie przez długie lata i mimo, że w 1885 roku podjęto starania o wyczyszczenie terenu, dopiero w 1937 roku to się udało, kiedy rozpoczęto rekonstrukcję. Z pierwotnej liczby 240 świątyń zrekonstruowano jedynie osiem głównych i osiem małych świątyń. Większość pozostałych uległa zniszczeniu i zachowały się po nich jedynie rozrzucone kamienie. Osiem małych i osiem głównych świątyń stoi na najwyższym centralnym dziedzińcu. Candi Shiva Mahadeva, świątynia poświęcona Śiwie, to nie tylko największa ze świątyń, ale również najlepiej zachowana. Na szczęście po latach renowacji wnętrze świątyni jest ponownie dostępne dla zwiedzających. Główna komora na szczycie wschodniego ciągu schodów ma czteroramienny posąg Śiwy Niszczyciela. Jest on godny uwagi ze względu na fakt, że ten najmocarniejszy spośród bogów hinduistycznych stoi na cokole w formie wielkiego kwiatu lotosu, symbolu buddyzmu. W południowej komorze stoi posąg Agastyi, inkarnacja Śiwy, jako boski nauczyciel. W zachodniej komorze znajduje się wspaniały wizerunek Ganeśi, syna Śiwy, boga wiedzy. Jego prawa ręka, zwykle trzymająca jego kieł, została oderwana podczas trzęsienia ziemi. W północnej komorze jest posąg Durgi, małżonki Śiwy, zabijającej demona Mahiszy. Niektórzy wierzą, że obraz Durgy jest w istocie wizerunkiem księżniczki Rara Jonggrang, która, jak twierdzi legenda, została zamieniona w kamień przez mężczyznę, któremu odmawiała poślubienia. Jest ona nadal obiektem pielgrzymek, a jej imię jest często używane w nazwie dla tego kompleksu świątynnego.

1
Góra Bromo

Góra Bromo

Surabuya

Góra Bromo – aktywny wulkan i część masywu Tengger we wschodniej Jawie. Góra o wysokości 2329 metrów nie jest najwyższym szczytem masywu, ale najbardziej znanym. Obszar masywu jest jedną z najczęściej odwiedzanych atrakcji turystycznych w rejonie wschodniej Jawy. Wulkan należy do Parku Narodowego Bromo Tengger Semeru. Nazwa Bromo pochodzi od jawajskiej wymowy Brahma, hinduskiego boga stwórcy. Wulkan Bromo leży pośrodku równiny zwanej Morzem Piasków (jawajski Segara Wedi lub ind. Lautan Pasir), będącej chronionym rezerwatem przyrody od 1919 roku. Najprostszym sposobem dostania się na wulkan Bromo jest wejście z pobliskiej górskiej wioski Cemoro Lawang. Stąd można dojść do wulkanu w ciągu około 45 minut. Można też dostać się na szczyt samochodem terenowym. Taka wycieczka obejmuje zazwyczaj przystanek w punkcie widokowym na górze Penanjakan (2770 metrów) (ind. Gunung Penanjakan). Do punktu widokowego na szczycie Penanjakan można również dojść pieszo w około dwie godziny.